در دوره هخامنشیان از شهرهای بابل و شوش بیشتر در فصل زمستان و از شهر همدان در فصل تابستان به عنوان مرکز اداری و سیاسی کشور استفاده می‌شد. افزون بر سه شهر یادشده، دو شهر پاسارگاد و تخت جمشید یا پارسه از مراکز بسیار مهم اداری و حکومتی بود که از جنبه آیینی، مذهبی و تشریفاتی نیز اهمیتی خاص داشتند. نام درست و اصلی مجموعه تخت جمشید و سکونتگاه نزدیک آن «پارسه» بود. این نام از اسم قوم پارس که هخامنشیان رهبری آن را بر عهده داشتند، و ایالت یا استانی که بسیاری از آنان در آن اقامت گزیده بودند یعنی ایالت فارس یا پارس گرفته شده بود.
مؤلف کتاب تخت جمشید، در هفت فصل زیر به ارائه مطالبی موثق درباره این محوطه تاریخی ایران پرداخته است:
-          چگونگی شکل‌گیری و پیدایش تخت جمشید
-          کاخ‌ها، تالارها و بخش‌های مهم تخت جمشید
-          توسعه بناهای تخت جمشید
-          نقوش، لوح‌ها و الگوهای طراحی تخت جمشید
-          تخت جمشید به روایت برخی از منابع تاریخی
-          تخت جمشید به روایت برخی از سیاحان
-          برخی از کتیبه‌های غیرهخامنشی در تخت جمشید

چاپ ششم: 1390؛ 120 صفحه